Vlaanderen heeft een flink stuk radiogeschiedenis, het duurde bijna een eeuw, definitief afgesloten. Op 31 december / 1 januari zette de publieke omroep de laatste nationale AM-zender, die op 927 kHz, voorgoed uit. Een vermelding in enkele radiojournaals, kon er nog net van af.

Een beetje ontgoochelend, uiteindelijk hebben vele generaties het medium leren kennen en alles gevolgd via de middengolf. Ze zijn ermee geboren en ermee groot geworden. Wie naar de radio luisterde, deed dat tot in het begin van de jaren 80 van de vorige eeuw, via de AM. Een trouwe band, met z'n mankementen maar ook met z'n grote voordelen, had een afscheid verdiend met meer toeters en bellen.

Een goodbye-uitzending, met extra infomatie, met gasten die het allemaal hadden meegemaakt, was geen onmogelijke opgave geweest. Minstens op de radio, een tv-reportage zou echte waardering getoond hebben. Dat het niet zo was, kan nauwelijks verwondering wekken. Vlaanderen doet altijd 'krampachtig' als het gaat om z'n eigen radiogeschiedenis. Het lijkt wel of ze ons ergens over moeten schamen.

Vergelijk hoe de Nederlanders en de Britten omspringen met hùn radiohistorie. Er is bewonderig en respect voor de manier waarop zij omgaan met dat verleden. Ook de Vlaamse publieke omroep beschikte over een aardig zenderpark en was tot in de buurlanden, op een autoradio te ontvangen. Gratis. Alle alternatieven die nu geboden worden, internet en satelliet, kosten geld en zijn omslachtig.

BORN TO BE ALIVE?
Om drie minuten na middernacht, tijdens het nieuws met Lucas Vanclooster, werd de 927 kHz uit de ether gehaald. Die laatste dag draaide de zender zowaar op bijna vol vermogen, weliswaar met een stille anode modulatie van amper 75 procent. De laatste plaat was van Patrick Hernandez met… Born to be alive. Alhoewel niet zo bedoeld, een nummer met een wrange bijsmaak. Toeval, want de song zat al langer geprogrammeerd in de uitzending ''Hetzelfde liedje''.

België wordt in de AM-ether nu enkel nog vertegenwoordigd door de RTBF.
[RV]