"Hieronder moet het geld in". De statige man achter mij sprak eindelijk nadat hij toegeken had, dat ik 5 minuten had staan worstelen met de parkeerautomaat tegenover Casa400 in Amsterdam. Met een soort draaischijf, die alles behalve soepel draait, moet je de tijsduur van het parkeren en het kenteken invullen van jouw voertuig.

"Idoten, volslagen idoten hebben dit bedacht", basste de stem van de man in bruine regenjas. Mijn kaartje kwam tergend langzaam uit de automaat. Onderweg naar de auto, waar ik, ondanks dat ik mijn kenteken met bloed.zweet en tranen had ingevoerd, toch nog een bomenverslindend papieren kaartje achter de voorruit moest leggen, wist ik ineens dat de stem bij "Driemaster" presentator en radiolegende Leo van der Goot behoorde.

Snel het kaartje in de auto leggen en gauw de camera gepakt. Leo, had minder geluk dan mij. Toen ik weer bij de martel-parkeerautomaat kwam, stond hij nog vollop te vechten hiermee.

"Jij bent toch Leo van der Goot?", vroeg ik, "Kom je ook voor de radiodag, jij bent toch naar de televisie gegaan, dan verdwijnt je radiogevoel toch?".

"Dat is nou een echte hollandse opmerking hoor, nee natuurlijk niet. Ik heb nog veel sympathie voor de radio en ik ben hier vandaag voor de radio Noordzee bijeenkomst".
"O, ja, jij hebt toen in 1974 radio Noordzee op zee gesloten, he?", vroeg ik. "Nee, dat was Ferry...", Leo dacht even na, "ik weet het niet meer." Ik bedacht mij op dat moment, dat inderdaad na zijn laatste Noordzee Driemaster programma, en het einde van Veronica op zee, nog een "totaalprogramma" kwam van een uur. Stellig vervolgde hij: "...maar zeg niet dat wanneer je televisie gaat maken, dat je de interesse voor radio kwijt raakt, dat mag je niet zeggen, want dat is echt niet zo."

"Dan moet het maar zo dan.." schold hij tegen de parkeerautomaat, nog niet overtuigd dat de juiste invoer door de helse machine was ontvangen.

"Nog even een foto, voor het Radiodagblad?", vroeg ik. "Natuurlijk, Radiodagblad, wat is dat?" vroeg hij.
Een website met uitsluitend radionieuws", vertelde ik hem, terwijl ik dacht: "...dus geen televisienieuws".

Met dank aan Leo van de Goot [Harry KrisKras]